Ibuprofen EG 200 Mg Omhulde Tabl 30 X 200 Mg

Ibuprofen EG is een middel tegen pijn, koorts en ontsteking.

4.4. Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Voorzichtigheid is geboden bij: - patiënten met astma, gezien ibuprofen bronchospasmen kan uitlokken - patiënten met systemische lupus erythematodes of andere soortgelijke collageenziekten (zie rubriek 4.8) - maag- en darmaandoeningen en chronische darmontstekingen (colitis ulcerosa, ziekte van Crohn) - hypertensie en/of hartfalen - bloedstollingsproblemen of hemorragieën - nieraandoeningen - leverfunctiestoornissen Indien gebruik gemaakt wordt van de laagste effectieve dosering, gedurende een zo kort mogelijke periode die nodig is om de symptomen te bestrijden, kunnen bijwerkingen tot een minimum beperkt blijven. (zie gastro-intestinale en cardiovasculaire risico's hieronder). De kans op bijwerkingen wordt geminimaliseerd door de laagst effectieve dosering te gebruiken gedurende de kortst mogelijke tijd. Medication Overuse Headache (MOH) Na langdurig gebruik van elk type pijnstiller, met inname om de dag of vaker, kan zich hoofdpijn ontwikkelen of kan hoofdpijn verergeren. Hoofdpijn die wordt veroorzaakt door overmatig gebruik van analgetica (Medication Overuse Headache, MOH) mag niet worden behandeld door de dosering van het analgeticum te verhogen. Als deze situatie wordt doorgemaakt of vermoed, moet het gebruik van analgetica worden stopgezet en moet medisch advies worden ingewonnen. Speciaal medisch toezicht is nodig wanneer Ibuprofen EG gebruikt wordt onmiddellijk na een belangrijke heelkundige ingreep. Eerste en tweede zwangerschapstrimester. Ibuprofen EG behoort tot een geneesmiddelengroep (de NSAID's) die de vrouwelijke vruchtbaarheid kunnen verminderen. Het effect is omkeerbaar van zodra de behandeling gestopt wordt (zie rubriek 4.6). Gastro-intestinale effecten Gastro-intestinale hemorragie of ulcus/perforatie kan ontstaan en wordt niet noodzakelijk voorafgegaan van waarschuwingstekenen of beperkt zich niet tot patiënten met een voorgeschiedenis van dergelijke aandoeningen. Indien gastro-intestinale bloeding of ulcus zich voordoen, moet de behandeling onmiddellijk gestopt worden. Het risico van gastro-intestinale bloeding, ulceratie of perforatie neemt toe met hogere doseringen, bij patiënten met een voorgeschiedenis van ulceratie, in het bijzonder indien gecompliceerd door bloeding of perforatie (zie rubriek 4.3) en bij ouderen. Deze patiënten dienen de behandeling te starten met de laagste beschikbare dosis. Combinatietherapie met beschermende middelen (bijvoorbeeld misoprostol of protonpompinhibitoren) dient overwogen te worden voor deze patiënten, alsook voor patiënten die tegelijk een lage dosis acetylsalicylzuur nemen of andere geneesmiddelen die het gastro-intestinale risico verhogen (zie verder in deze rubriek en rubriek 4.5). De gelijktijdige toediening van ibuprofen en andere NSAID's, de selectieve cyclo-oxygenase-2 (Cox�2)-inhibitoren inbegrepen, moet vermeden worden, gezien het verhoogde risico op ulceratie of bloeding (zie rubriek 4.5). Patiënten met een voorgeschiedenis van gastro-intestinale toxiciteit, in het bijzonder oudere patiënten, dienen elk ongewoon symptoom ter hoogte van het abdomen te melden (voornamelijk gastro-intestinale bloeding), vooral in het begin van de behandeling. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten die gelijktijdig behandeld worden met geneesmiddelen die het risico van ulceratie of bloeding kunnen verhogen, zoals orale corticosteroïden, anticoagulantia o.a. warfarine, selectieve serotonine-heropnameremmers of anti-aggragantia zoals acetylsalicylzuur (zie rubriek 4.5). NSAID's dienen met voorzichtigheid gebruikt te worden bij patiënten met een voorgeschiedenis van gastro-intestinale aandoeningen (colitis ulcerosa, ziekte van Crohn) aangezien deze aandoeningen kunnen verergeren (zie rubriek 4.8). Respiratoire aandoeningen Bij patiënten lijdend aan astma of die een voorgeschiedenis hebben van bronchiaal astma, chronische rhinitis of allergische aandoeningen zijn bronchospasmen, urticaria en angioedeem (oedeem van Quincke) gerapporteerd bij het gebruik van ibuprofen. Voorzichtigheid is geboden indien ibuprofen wordt toegediend aan deze patiënten. Allergische reacties Zeer zelden treden er ernstige en acute overgevoeligheidsreacties op (bv. anafylactische shock). De behandeling moet onmiddellijk worden stopgezet bij het optreden van de eerste tekenen van een overgevoeligheidsreactie na de inname of toediening van ibuprofen. Er moet een geschikte symptomatische behandeling worden opgestart door een gespecialiseerde zorgverlener. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten die in het verleden een allergische reactie of een overgevoeligheidsreactie hebben vertoond op andere stoffen omdat ze een groter risico lopen op een overgevoeligheidsreactie tijdens het gebruik van ibuprofen. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met hooikoorts, neuspoliepen of chronisch obstructief longlijden omdat ze een groter risico lopen op allergische reacties. Die reacties kunnen zich presenteren als een astma-aanval (door analgetica uitgelokte astma), een angio-oedeem of een urticaria. Hartfalen en nier- en leverinsufficiëntie Voorzichtigheid is geboden indien ibuprofen wordt toegediend aan patiënten die lijden aan hartfalen, nier-of leverinsufficiëntie, gezien NSAID's een deterioratie kunnen veroorzaken van de nierfunctie. De gebruikelijke inname van verschillende analgetica tegelijkertijd kan dit risico nog verhogen. Bij patiënten met een verminderde nier-, lever- of hartfunctie dient de laagste werkzame dosis gebruikt te worden gedurende een zo kort mogelijke tijd en dient de nierfunctie opgevolgd te worden, vooral in geval van langdurige behandeling. Bij patiënten die langdurig behandeld worden is een opvolging van nieren, lever en hematologisch beeld nodig. Renale effecten Over het algemeen kan dagelijks gebruik van pijnstillers, voornamelijk de combinatie van verschillende pijnstillers, leiden tot risico op nierfalen (analgetische nefropathie). Voorzichtigheid is geboden wanneer een behandeling met NSAIDs wordt opgestart bij met een belangrijke dehydratatie. Er is risico op een nierinsufficiëntie bij gebruik bij gedehydrateerde patiënten, en bij bejaarden. Zoals bij andere NSAID's, heeft de langdurige toediening van ibuprofen geleid tot papilnecrose en andere nefropathieën. Renale toxiciteit werd ook gezien bij patiënten bij wie renale prostaglandines een compensatoire rol speelden in het behoud van de renale perfusie. Bij deze patiënten kan de toediening van NSAID 's een dosis-dependente daling van de prostaglandinesynthese induceren, gevolgd door een daling van de nierdoorbloeding,wat kan leiden tot een duidelijke nierdecompensatie. Patiënten met een reeds gestoorde lever- of nierfunctie, met hartfalen, die diuretica of ACE-inhibitoren nemen, en bejaarde patiënten vertonen het grootste risico op deze reactie. Stopzetting van de behandeling laat meestal een terugkeer naar de initiële status toe. Bij dehydratatie moet men er op toezien dat voldoende vocht ingenomen wordt. Hematologische effecten Ibuprofen kan, net als de andere NSAID's de bloedplaatjesaggregatie verstoren en er is aangetoond dat de bloedingstijd bij normale proefpersonen verlengd wordt. Aseptische meningitis Zeldzame gevallen van aseptische meningitis werden gezien bij patiënten onder behandeling met ibuprofen. Hoewel meer waarschijnlijk bij patiënten met acute gedissemineerde lupus erythematodes en aanverwante ziekten van het bindweefsel, werd deze aandoening ook gerapporteerd bij patiënten zonder enige onderliggende chronische ziekte. Oudere patiënten Bijwerkingen door NSAID's treden vaker op, voornamelijk gastro-intestinale bloeding en perforatie, en kunnen fataal zijn (zie rubriek 4.2). Er zijn aanwijzingen dat substanties die de cyclo-oxygenase/prostaglandine synthese remmen de vrouwelijke vruchtbaarheid kan schaden door een effect op de ovulatie. Dit is reversibel na het stoppen van de behandeling. Uitzonderlijk kan varicella oorzaak zijn van ernstige infectieuze complicaties van de huid en zachte weefsels. Tot nu toe kan de rol van NSAID's bij het verergeren van deze infecties niet uitgesloten worden. Daarom is het aangewezen om het gebruik van ibuprofen te vermijden bij varicella. Cardiovasculaire en cerebrovasculaire bijwerkingen Klinische studies wijzen erop dat gebruik van ibuprofen, met name hoge doses (2400 mg/dag) geassocieerd kan worden met een licht verhoogd risico op arteriële trombotische gebeurtenissen (bijvoorbeeld myocardinfarct of beroerte). Over het algemeen wijzen epidemiologische studies niet uit dat lage doseringen ibuprofen (bijv. ≤ 1200 mg/dag) in verband kunnen worden gebracht met een verhoogde kans op arteriële trombotische gebeurtenissen. Patiënten met ongecontroleerde hypertensie, congestief hartfalen (NYHA II-III), vastgestelde ischemische hartziekte, perifere arteriële ziekte, en/of cerebrovasculaire ziekte mogen alleen met ibuprofen worden behandeld na zorgvuldige overweging. Hoge doses (2400 mg/dag) dienen te worden vermeden. Ook moet zorgvuldige overweging plaatsvinden vóór aanvang van langdurige behandeling van patiënten met risicofactoren voor cardiovasculaire gebeurtenissen (bijv. hypertensie, hyperlipidemie, diabetes mellitus, roken), met name wanneer hoge doses ibuprofen (2400 mg/dag) nodig zijn. Bij patiënten met een geschiedenis van hypertensie en/of hartfalen is voorzichtigheid geboden (overleg met arts of apotheker) vooraf aan de behandeling. Vochtretentie, hypertensie en oedeem zijn gerapporteerd in associatie met een therapie met NSAID's. Er zijn meldingen gedaan van het Kounis-syndroom bij patiënten die worden behandeld met Ibuprofen EG. Het Kounis-syndroom wordt omschreven als cardiovasculaire symptomen als gevolg van een allergische of overgevoeligheidsreactie, die kunnen leiden tot vernauwing van de kransslagaders en mogelijk tot een myocardinfarct. Ernstige bijwerkingen van de huid (SCAR's) Ernstige bijwerkingen van de huid (SCAR's) zijn gemeld, waaronder exfoliatieve dermatitis, erythema multiforme, Stevens-Johnson-syndroom (SJS), toxische epidermale necrolyse (TEN), geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS-syndroom) en acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP, die levensbedreigend of fataal kunnen zijn, in samenhang met het gebruik van Ibuprofen (zie rubriek 4.8)). De meeste van deze reacties traden op binnen de eerste maand. Als er tekenen en symptomen optreden die op deze reacties wijzen, moet het gebruik van ibuprofen onmiddellijk worden gestopt en moet een alternatieve behandeling worden overwogen (indien nodig). Maskeren van symptomen van onderliggende infecties Ibuprofen EG kan symptomen van infectie maskeren, hetgeen kan leiden tot een vertraagde start van een passende behandeling, waardoor het resultaat van de infectie wordt verergerd. Dit is waargenomen bij community-acquired pneumonie en bacteriële complicaties bij varicella. Wanneer Ibuprofen EG wordt toegediend voor koorts of pijnverlichting gerelateerd aan infectie, wordt geadviseerd de infectie te bewaken. In geval van varicella is het echter raadzaam Ibuprofen EG niet te gebruiken, wegens mogelijke verergering van complicaties (zie hierboven). Bij zorg buiten een ziekenhuis, dient de patiënt een arts te raadplegen als de symptomen aanhouden of erger worden.

Ibuprofen EG is een middel tegen pijn, koorts en ontsteking.

Contra-indicaties

Wanneer mag u Ibuprofen EG niet gebruiken?

• U bent allergisch voor ibuprofen of andere ontstekingsremmende of pijnstillende middelen met inbegrip van acetylsalicylzuur of voor één van de stoffen die in dit geneesmiddel zitten.
• U heeft bepaalde ziekten van het immuunsysteem (systemische lupus erythematodes en andere collageenaandoeningen).
• U heeft een maag-darmzweer.
• Als u een voorgeschiedenis heeft van gastro-intestinale bloeding of doorboring, geassocieerd met NSAID-gebruik.
• Als u ernstig nierlijden heeft.
• U vertoont een ernstige aandoening aan de lever of het hart.
• Gedurende het laatste trimester van de zwangerschap.
• Bij kinderen jonger dan 12 jaar (behalve bij juveniele reumatoïde arthritis).
• U heeft een voorgeschiedenis van astma of ademhalingsmoeilijkheden of van plotse vochtophoping in huid en slijmvliezen of huiduitslag na gebruik van pijn- en ontstekingswerende geneesmiddelen met inbegrip van acetylsalicylzuur.

• De werkzame stof in Ibuprofen EG is ibuprofen. Hiervan is 400, 600 of 800 mg aanwezig per tablet.
• De andere stoffen in Ibuprofen EG zijn: Dextrose monohydraat, povidon, sucrose ponopalmitaat, stearinezuur, talk, magnesiumstearaat, crospovidon, gehydrateerd siliciumdioxide.

Gebruikt u nog andere geneesmiddelen?

Gebruikt u naast Ibuprofen EG nog andere geneesmiddelen, heeft u dat kort geleden gedaan of gaat u dit misschien binnenkort doen? Vertel dat dan uw arts of apotheker.

Ibuprofen EG kan invloed hebben op of beïnvloed worden door andere medicijnen. Ibuprofen EG niet gelijktijdig met volgende producten gebruiken, zonder uw dokter te raadplegen:

• acetylsalicylzuur (aspirine) of andere ontstekingsremmende geneesmiddelen

• bloedverdunners (dat zijn middelen die bloedstolling voorkomen, bijv. aspirine/acetylsalicylzuur, warfarine, clopidogrel, ticlopidine)

• ciclosporine en tacrolimus (tegen afweerreacties)

• heparine

• bloeddrukverlagende middelen (ACE-remmers zoals captopril, bètablokkers zoals atenolol, angiotensine-II-receptorantagonisten, zoals losartan). Ibuprofen EG zou het effect van bloeddrukverlagende middelen kunnen verminderen.

• geneesmiddelen tegen lage bloeddruk

• bepaalde geneesmiddelen die gebruikt worden voor hartfalen (hartglycosiden)

• geneesmiddelen tegen ontsteking die op cortisone lijken (corticosteroïden)

• geneesmiddelen die de hoeveelheid urine vergroten (diuretica)

• lithium (tegen depressie)

• fenytoïne (tegen epilepsie)

• colestyramine (geneesmiddel dat de hoeveelheid vetten in het bloed verlaagt)

• bepaalde antibiotica (chinolonen, aminoglycosiden)

• bepaalde geneesmiddelen tegen suikerziekte (bloedsuikerverlagende sulfamiden)

• methotrexaat (tegen sommige tumoren)

• bepaalde geneesmiddelen die gebruikt worden voor depressie of om af te vallen (selectieve serotonineheropnameremmers, bijvoorbeeld citalopram, escitalopram, fluoxetine, paroxetine, sertraline)

• mifepriston (gebruikt voor vrijwillige afbreking van de zwangerschap)

• zidovudine (tegen aids)

• Ginkgo biloba (plantaardig product)

De bijwerkingen die gerapporteerd worden met ibuprofen zijn gelijkaardig aan degene die gezien worden bij andere NSAID's. De meest frequente bijwerkingen zijn dyspepsie en diarree, die naar schatting voorkomen bij 10-30% van de behandelde patiënten. De bijwerkingen die minstens waarschijnlijk hun oorzaak vinden in de behandeling met ibuprofen worden hier hernomen in functie van de frequenties en systeem/orgaanklassen volgens MedDRA. De volgende groepen worden gebruikt naargelang de frequentie van voorkomen: zeer vaak (≥ 1/10), vaak (≥ 1/100 en < 1/10), soms (≥ 1/1000 en < 1/100), zelden (≥ 1/10000 en < 1/1000), zeer zelden (<1/10000) en onbekend (onmogelijk te bepalen met de beschikbare gegevens). Systeem/orgaanklasse Frequentie Bijwerkingen¹ Infecties en parasitaire aandoeningen Soms Rhinitis Zeer zelden Aseptische meningitis² (zie rubriek 4.4) Onbekend Cystitis Bloed- en lymfestelselaandoeningen Zeer zelden Aplastische anemie, trombocytopenie³, neutropenie, agranulocytose, hemolytische anemie, eosinofilie, pancytopenie⁴, leukopenie Immuunsysteemaandoeningen Soms Overgevoeligheid Zeer zelden Ernstige overgevoeligheidsreacties. Deze kunnen zich uiten als: oedeem van het gezicht, gezwollen tong, gezwollen larynx, dyspnoe, palpitaties, bloeddrukval (anafylaxis, angioedeem of ernstige shock). Voedings- en stofwisselingsstoornissen Onbekend Verminderde eetlust, waterretentie Psychische stoornissen Soms Slapeloosheid, angst Zelden Depressie, verwardheid Onbekend Nervositas, emotionele labiliteit Zenuwstelselaandoeningen Vaak Hoofdpijn, duizeligheid Soms Paresthesieën, slaperigheid Zelden Neuritis optica Oogaandoeningen Soms Verlies van zicht Zelden Toxische optische neuropathie Onbekend Droge ogen, amblyopie, troebel zicht, scotomen, verandering van het kleurenzicht Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen Vaak Oorsuizen Soms Gehoorverlies Onbekend Vertigo Hartaandoeningen Zeer zelden Hartfalen, myocardinfarct (zie rubriek 4.4) Onbekend Palpitaties, congestieve hartdecompensatie, Kounis syndroom Bloedvataandoeningen Zeer zelden Hypertensie Onbekend Hypotensie Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen Soms Astma, bronchospasme, dyspnoe Onbekend Irritatie van de keel⁸ Maagdarmstelselaandoeningen Vaak Dyspepsie, diarree, nausea, braken, buikpijn, flatulentie, constipatie, melena, hematemesis, gastro-intestinale bloeding Soms Gastritis, ulceratie in de mond, gastro-intestinale perforatie, gastro-intestinale ontstekingen, gastroduodenaal ulcus⁵ Zeer zelden Pancreatitis Onbekend Epigastrische pijn, droge mond, opgeblazen gevoel, duodenitis, oesofagitis, verergering van colitis, ziekte van Crohn, ongemak in de mond⁸ Lever- en galaandoeningen Soms Hepatitis, geelzucht, abnormale leverfunctie Zeer zelden Leverinsufficiëntie Onbekend Levernecrose, hepato-renaal syndroom Huid- en onderhuidaandoeningen Vaak Huiduitslag Soms Pruritus, urticaria, purpura, angio-oedeem (oedeem van Quincke) Zeer zelden Ernstige bijwerkingen van de huid (SCAR's) (waaronder erythema multiforme, exfoliatieve dermatitis, Stevens-Johnson-syndroom en toxische epidermale necrolyse (syndroom van Lyell)) Onbekend Maculopapulaire rash, alopecia, exfoliatieve dermatitis, geneesmiddelenreactie met Eosinofilie en Systemische Symptomen (DRESS), Acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP), fotosensitiviteitsreacties Nier- en urinewegaandoeningen Soms Nierinsufficiëntie Onbekend Tubulo-interstitiële nefritis, nefrotisch syndroom, acute nierinsufficiëntie⁶, renale papilnecrose, glomerulonefritis, hematurie Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Vaak Moeheid Zelden Oedeem Onderzoeken Onbekend Occult bloedverlies⁷, abnormale leverfunctietesten, gedaalde creatinineklaring, polyurie, stikstof serumconcentratie ¹ Bijwerkingen opgelijst volgens de MedDRA-terminologie ² Deze bijwerking kan gepaard gaan met koorts en coma. ³ Deze bijwerking kan voorkomen met of zonder purpura. ⁴ Bij 20 % van de patiënten werd een hemoglobine daling met 0,1 gr of meer per 100 ml beschreven. ⁵ Deze bijwerking kan gepaard gaan met bloedingen en/of perforatie. ⁶ Deze bijwerking kan voorkomen bij patiënten met een reeds vooraf bestaande verminderde nierfunctie. ⁷ Deze bijwerking kan leiden tot ferriprieve anemie. ⁸ Een voorbijgaand branderig gevoel in de mond of de keel kan voorkomen met het bruisgranulaat van ibuprofen.

• U bent allergisch voor één van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter.

• als u bepaalde ziekten heeft van het immuunsysteem (systemische lupus erythematodes en andere collageenaandoeningen).

• als u in het verleden astma-aanvallen, vernauwing van de luchtwegen, zwelling van het neusslijmvlies, huiduitslag met hevige jeuk en vorming van bultjes of allergische reacties heeft gehad na gebruik van acetylsalicylzuur (Aspirine) of andere niet-steroïdale antiinflammatoire producten.

• als u maagdarmbloedingen, een maagzweer of darmzweer heeft of in het verleden gehad heeft.

• als u een aandoening heeft die ervoor zorgt dat u makkelijker bloedt

• als u een ernstige aandoening van de lever, de nieren of het hart heeft.

• als u een bepaalde aandoening heeft die de neiging tot bloeden verhoogt.

• als het kind jonger is dan 12 jaar, aangezien de dosering niet geschikt is. Vraag uw arts of apotheker naar een geschikt geneesmiddel.

• als u in het derde trimester van de zwangerschap zit.

Zwangerschap: Inhibitie van de prostaglandinesynthese kan de zwangerschap en/of de embryo/foetale ontwikkeling ongunstig beïnvloeden. Gegevens van epidemiologische studies wekten bezorgdheid wegens een verhoogd risico voor een miskraam of misvormingen na het gebruik van prostaglandinesyntheseremmers in het begin van de zwangerschap. Er wordt aangenomen dat het risico verhoogt met de dosis en de duur van de behandeling. Dierproeven hebben reproductieve toxiciteit aangetoond (zie rubriek 5.3). Het mogelijke gevaar bij mensen is niet gekend. Vanaf week 20 van de zwangerschap kan het gebruik van ibuprofen leiden tot oligohydramnion als gevolg van renale disfunctie in de foetus. Deze aandoening kan kort na aanvang van de behandeling optreden en is doorgaans reversibel na stopzetting daarvan. Bovendien zijn er meldingen geweest van constrictie van de ductus arteriosus na behandeling tijdens het tweede trimester, waarvan de meeste verdwenen na stopzetting van de behandeling. Ibuprofen mag daarom niet tijdens het eerste en tweede trimester van de zwangerschap worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk. Indien ibuprofen gebruikt wordt door een vrouw die zwanger probeert te worden of tijdens het eerste en tweede trimester van de zwangerschap, dan dient de dosis zo laag mogelijk en de duur van de behandeling zo kort mogelijk te worden gehouden. Vanaf week 20 van de zwangerschap moet bij vrouwen die verschillende dagen worden blootgesteld aan ibuprofen worden overwogen om prenatale controles op oligohydramnion en constrictie van de ductus arteriosus uit te voeren. De behandeling met ibuprofen moet worden stopgezet als er oligohydramnion of constrictie van de ductus arteriosus wordt vastgesteld. Tijdens het derde trimester van de zwangerschap kunnen alle prostaglandinesyntheseremmers de foetus blootstellen aan: - cardiopulmonale toxiciteit (voortijdige constrictie/sluiting van de ductus arteriosus en pulmonale hypertensie); - nierdisfunctie (zie hierboven) Bovendien kunnen de moeder en het pasgeboren kind aan het einde van de zwangerschap worden blootgesteld aan: - mogelijke verlenging van de bloedingstijd, een antiaggregatie-effect dat zelfs bij zeer lage doses kan optreden. - remming van de uteruscontracties resulterend in een vertraagde of langdurige bevalling Bijgevolg is ibuprofen gecontra-indiceerd tijdens het derde trimester van de zwangerschap (zie rubrieken 4.3 en 5.3). Borstvoeding: Ibuprofen en zijn metabolieten verschijnen in lage concentraties in de moedermelk. Tot op heden zijn geen schadelijke effecten hiervan op de neonaat bekend. Tijdens korte behandelingen met de aangewezen dosis voor pijn en koorts is onderbreken van de borstvoeding meestal niet nodig. De veiligheid na langdurig gebruik werd niet aangetoond. Indien een langere behandeling voorgeschreven wordt, dient vroegtijdig spenen overwogen te worden. Vrouwelijke vruchtbaarheid Het gebruik van ibuprofen kan de vrouwelijke vruchtbaarheid veranderen, en wordt dus afgeraden bij vrouwen die trachten zwanger te geraken. Bij vrouwen die problemen hebben om zwanger te geraken, moet de onderbreking van een behandeling met ibuprofen overwogen worden. Zie rubriek 4.4 in verband met de vrouwelijke vruchtbaarheid.

Volwassenen en kinderen vanaf 12 jaar

• Aanbevolen dosering: 1 tot 2 tabletten om de 4 tot 6 uur
• Maximale dosering: 6 tabletten per dag

Toedieningswijze

• Bij voorkeur nuchter of vóór de maaltijd (voor een optimale doeltreffendheid)
• Patiënten met een gevoelige maag: tijdens de maaltijd